🖊️ غلامحسین مسعودی ریحان
عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی معلمان ایران
در شرایطی که جامعه ما با تحولات و چالش‌های پیچیده‌ای روبروست، ضروری می‌دانم صدای خود را نه به عنوان یک موضع‌گیری سیاسی، بلکه به عنوان یک شهرمند دلسوز و نگران، با شما به اشتراک بگذارم. این بیانیه، بازتابی از دردها، امیدها و خواسته‌های جمعی ماست.
بخش نخست: شنیدن صداهای ناشنیده
ما می‌شنویم که فریادهای برآمده از دل مشکلات معیشتی، تورم روزافزون، نگرانی‌های شغلی و آینده‌ای نامشخص، در بسیاری از خانه‌های ایرانی طنین‌انداز است. ما درک می‌کنیم که زمانی که پیوند اعتماد بین مردم و نهادها سست می‌شود، رنجش عمیقی ایجاد می‌گردد. حقیقت این است که جامعه ما با چالش‌های اقتصادی بی‌سابقه‌ای دست به گریبان است که زندگی روزمره را برای بسیاری سخت کرده است.
بخش دوم: به رسمیت شناختن چالش‌های ساختاری
باید صادقانه اعتراف کنیم که بخشی از این مشکلات ریشه در ناکارآمدی‌های ساختاری، نبود شفافیت کافی در برخی حوزه‌های اقتصادی، و فاصله‌گیری برخی تصمیمات از نیازهای اولیه مردم دارد. زمانی که توزیع منابع ملی به شکلی ناعادلانه صورت گیرد، یا سازوکارهای نظارتی ضعیف عمل کنند، نتیجه چیزی جز افزایش نارضایتی و کاهش اعتماد عمومی نیست.
ما شاهد هستیم که:
· فشار اقتصادی بر دوش قشر متوسط و کم‌درآمد به حد غیرقابل تحملی رسیده است
· نظام تصمیم‌گیری نیازمند بازنگری برای افزایش مشارکت و پاسخگویی است
· فساد، در هر سطح و شکلی، همچنان یکی از بزرگ‌ترین موانع توسعه عدالت‌محور است
· مدیریت منابع ملی نیازمند شفافیت بیشتر و اولویت‌بندی بر اساس منافع عمومی است
بخش سوم: ضرورت تغییر مسیر
اما این شرایط نه تقدیر ناگزیر ماست، نه وضعیتی تغییرناپذیر. ایران و ایرانیان ظرفیت‌های خارق‌العاده‌ای دارند که اگر به درستی هدایت شوند، می‌توانند کشور را به سمت آینده‌ای بهتر هدایت کنند. برای این منظور، پیشنهاد می‌کنم:
۱. اجرای فوری طرح شفافیت اقتصادی: انتشار عمومی جریان درآمدهای ملی و نحوه تخصیص بودجه در همه سطوح
۲. ایجاد شورای عالی رفاه اجتماعی: با مشارکت نمایندگان واقعی اصناف، کارگران، بازنشستگان و اقشار مختلف جامعه برای بازنگری در سیاست‌های معیشتی
۳. بازسازی نظام مالیاتی: به گونه‌ای که فشار از دوش حقوق‌بگیران ثابت کاسته شده و بر ثروت‌های کلان متمرکز شود
۴. تقویت نهادهای نظارتی مستقل: با اختیارات گسترده برای پیگیری موارد فساد در همه سطوح
۵. ایجاد پلتفرم ملی گفت‌وگوی اجتماعی: برای شنیدن مستقیم صدای مردم و کارشناسان در طراحی سیاست‌ها
۶_ تمکین به اصول قانون اساسی خصوصا اصل ۲۷ قانون اساسی و پرهیز از هر گونه اضافه کردن هزینه
بخش چهارم: حفظ وحدت ملی و منافع کشور
در همه این مسیر، باید به سه اصل پایبند بمانیم:
اول: تمامیت ارضی و استقلال کشور غیرقابل مذاکره است و هرگونه تغییر باید در چارچوب منافع ملی و حاکمیت ایران صورت گیرد.
دوم: خشونت، از هر طرف و به هر شکلی، راه حل نیست و تنها گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز و مدنی می‌تواند مسیرهای جدیدی بگشاید.
سوم: ایران متعلق به همه ایرانیان است و آینده آن تنها با مشارکت جمعی و با در نظر گرفتن تنوع دیدگاه‌ها ساخته خواهد شد.
بخش پنجم: دعوت به همبستگی
هموطنان،
ما در دوراهی تاریخ قرار داریم. می‌توانیم اسیر یأس و ناامیدی شویم، یا می‌توانیم با خرد جمعی، شجاعت مدنی و عزم ملی، مسیری نو بسازیم. مسیری که در آن کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و رفاه عمومی در اولویت باشد.
این تغییر نیازمند صبر، خرد و مشارکت همه ماست. از دولت‌مردان تا شهروندان عادی، از اصناف مختلف تا نهادهای مدنی. بیایید به جای شعارهای تخریب‌گر، پیشنهادهای سازنده ارائه دهیم. به جای عمیق‌تر کردن شکاف‌ها، پل‌های ارتباطی بنا کنیم.
آینده ایران را نه می‌توان به گذشته سپرد، نه به دیگران. این آینده در دستان جمعی ماست. با هم می‌توانیم از این چالش‌ها عبور کنیم و ایرانی بسازیم که در آن همه فرزندان این سرزمین سهمی عادلانه و آینده‌ای امیدوارکننده داشته باشند.
