روز دانشجو و رسالت سیاسی-علمی دانشگاه

🖊️ غلامحسین مسعودی ریحان
عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی معلمان ایران
و نماینده دوره هشتم مجلس شورای اسلامی

مقدمه: روز دانشجو؛ نماد مطالبه گری و آزادیخواهی

روز دانشجو در ایران، فراتر از یک مناسبت تقویمی، نمادی تاریخی از روحیه پرسشگری، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و مطالبه آزادی است. این روز یادآور نقش محوری دانشجو در بیداری اجتماعی و سیاسی جامعه است. دانشگاه به عنوان “ضمیر بیدار جامعه” نه تنها عرصه تولید دانش، که میدان مسئولیت‌پذیری مدنی و نقش‌آفرینی سیاسی است. دانشجوی آگاه، با درک عمیق از شرایط جامعه، در عین تولید علم، نگاهی منتقدانه به ساختارهای سیاسی و اجتماعی دارد. موئلفه هایی که می تواند دانشگاه را به اهداف متعالی خود، یعنی الهام بخشی و تولید دانش و تبدیل دانش به ثروت ملی ، تربیت انسان‌هایی مسئولیت پذیر و وطن پرست که بتواند آینده کشور را با دانش و تدبیر بهتر اداره کند و حافظ آزادی و استقلال کشور باشد بقرار ذیل می باشد :
تفکر انتقادی: سلاح دانشجو در برابر جمود فکری ، تفکر انتقادی مهمترین ابزار دانشجو برای تحلیل ساختارهای قدرت، نقد سیاست‌ها و ارائه راه‌حل‌های بدیل است. دانشگاهی که تفکر انتقادی را سرکوب کند، در واقع سرمایه اجتماعی کشور را نابود کرده است. دانشجوی منتقد، با پرسش از وضع موجود، موتور محرک اصلاحات و پیشرفت جامعه است.

آزاداندیشی و آزادی علمی: پیش‌شرط توسعه سیاسی

آزادی آکادمیک سنگ بنای دانشگاه زنده است. بدون آزادی بیان، آزادی تحقیق و آزادی تدریس، دانشگاه به پادگانی فکری تبدیل می‌شود. استاد و دانشجو باید بتوانند بدون واهمه، نظرات مختلف را بررسی کنند، دولت را نقد کنند و ایده‌های جدید سیاسی و اجتماعی را ارائه دهند. محدودیت فکری، خیانت به آینده کشور است.

دانشگاه به مثابه مرکز تولید ثروت ملی

اقتصاد دانش‌بنیان نیازمند دانشگاهی آزاد است. وقتی استاد و دانشجو در انتخاب موضوع تحقیق، همکاری بین‌المللی و انتشار یافته‌ها محدود باشند، تولید علم کاربردی متوقف می‌شود. دانشگاه باید بتواند با صنعت تعامل آزادانه داشته باشد، شرکت‌های دانش‌بنیان ایجاد کند و ثروت ملی خلق کند. این امر تنها در فضایی باز و رقابتی ممکن است.

دانشگاه به عنوان کانون نقد و اصلاح سیاسی

وظیفه دانشگاه تربیت شهروند مسئول است. دانشگاه باید فضایی برای بررسی اندیشه‌های مختلف سیاسی، نقد حکومت و ارائه آلترناتیوهای سیاستگذاری باشد. دانشکده‌های حقوق، علوم سیاسی و اقتصاد باید بتوانند آزادانه به تحلیل عملکرد نظام سیاسی بپردازند و راهکارهای بهبود ارائه دهند. سرکوب دیدگاه‌های سیاسی در دانشگاه، به زیان کل کشور است.

عدم محدودیت: ضرورت حیاتی برای پیشرفت

خلاقیت در فضای باز می‌روید. محدودیت در تبادل بین‌المللی، سانسور منابع علمی، ممنوعیت تشکیل انجمن‌های مستقل دانشجویی و کنترل سیاسی تحقیقات، دانشگاه را ناتوان می‌کند. دانشجو و استاد باید بتوانند در انتخاب موضوع تحقیق، روش پژوهش و انتشار نتایج کاملاً آزاد باشند.

دانشگاه به مثابه آلترناتیوساز سیاسی

دانشگاه تاریخی در ایران همواره پیشران تغییر بوده است. از نهضت ملی شدن نفت تا انقلاب اسلامی، دانشگاه کانون تحولات سیاسی بوده است. امروز نیز دانشگاه باید بتواند:
· گفتمان‌های سیاسی نوین تولید کند
· ساختارهای حکمرانی را نقد و اصلاح کند
· نخبگان سیاسی آینده را تربیت نماید
· رابطه دولت-ملت را بهبود بخشد

چالش‌ها و راه‌حل‌ها: به سوی دانشگاهی آزاد و اثرگذار

موانع آزادی دانشگاهی باید شناسایی و رفع شوند. دخالت نهادهای غیرآکادمیک در دانشگاه، محدودیت‌های گسترده بر تحقیقات علوم انسانی، و نظارت ایدئولوژیک بر آموزش، مهمترین چالش‌های دانشگاه امروز ایران است. راه حل، اعتماد به جامعه دانشگاهی، حذف محدودیت‌های غیرضرور و تضمین استقلال دانشگاه‌ها است.

روز ۱۶ آذر ، روز دانشجو و تجدید پیمان با آرمان‌های اصیل

روز دانشجو فرصتی است برای تأکید بر سه اصل بنیادین:
۱.استقلال دانشگاه از قدرت سیاسی و اقتصادی
۲.آزادی بی‌قید و شرط علمی برای همه رشته‌ها
۳.مسئولیت اجتماعی دانشجو در قبال جامعه

دانشگاهی که نتواند آزادانه بیاندیشد، تحقیق کند و نقد کند، توانایی تولید علم و ثروت و اصلاح سیاسی را از دست می‌دهد. آینده ایران در گرو دانشگاهی آزاد، نقاد و اثرگذار است که هم تولیدکننده دانش باشد، هم ناظر بر قدرت، و هم پیشران توسعه.
بیایید در روز دانشجو، بر سرشت انتقادی، آزادیخواهانه و اصلاح‌طلبانه دانشگاه تأکید کنیم. دانشگاه باید خانه امن همه اندیشه‌ها باشد، تا بتواند ایران فردا را بسازد.
این روز بزرگ را بر تمام دانشگاهیان و دانشجویان میهن عزیزمان ایران تبریک و تهنیت آرزو می کنم.

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب