بهدنبال حادثه دلخراش جانباختن ۱۳ نفر ــ ازجمله چند دانشآموز و جوان ــ در محور قلعهگنج، روابطعمومی انجمن اسلامی معلمان استان کرمان با هدف واکاوی ریشههای این وضعیت هشدارآمیز، یادداشتی درباره گسترش ترکتحصیل و رویآوردن نوجوانان و جوانان جنوب استان به سوختبری منتشر کرد؛ تحلیلی برای درک اینکه چرا آینده نسل جوان در این منطقه، بهجای کلاس درس، در جادههای ناامن شکل میگیرد؟
به گزارش روابط عمومی انجمن اسلامی معلمان ایران به نقل از استان کرمان، حادثه مرگبار شامگاه پنجشنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۴ شهرستان قلعهگنج که در آن ۱۳ نفر، از جمله چند دانشآموز، در میان شعلههای سوخت و آهنپاره جان دادند، تنها یک اتفاق تلخ نیست؛ بلکه آینهای است از واقعیتی که سالهاست در جنوب کرمان ادامه دارد: جوانانی که به جای درس خواندن، مجبورند در جادههای خطرناک سوختبری فعالیت کنند تا خانوادههایشان از فقر جان سالم به در ببرند.
واقعیت تلخ آن است که در جنوب استان، سوختبری نه یک انتخاب که تنها راه بقا برای نوجوانان و جوانان است. وقتی مدرسه امکانات ندارد، وقتی خانواده توان تأمین لوازم تحصیل ساده را هم ندارد، وقتی هزینه یک روز تحصیل از درآمد یک روز سوختبری بیشتر است، چگونه میتوان انتظار داشت جوانی پشت نیمکت مدرسه بنشیند؟ سوختبری رقیبی جدی و مرگبار برای آموزش شده است؛ درآمد سریع و ملموس برای خانواده، اما پایان آن یا مرگ است یا سوختگی شدید.
نرخ ترکتحصیل در جنوب کرمان در سالهای اخیر به شکل نگرانکنندهای افزایش یافته است. بسیاری از نوجوانان در سالهای ابتدایی یا متوسطه مدرسه را رها میکنند و وارد چرخه سوختبری و یا قاچاق میشوند.
علتها روشن است: کمبود معلم، کلاسهای چندپایه، فاصله طولانی تا مدارس، نبود سرویس ایابوذهاب، فشار معیشتی شدید و فقدان چشمانداز روشن برای آینده تحصیلی. نوجوانانی که دوستانشان با ترکتحصیل و ورود به مسیر پرخطر سوختبری درآمد بیشتری کسب میکنند، انگیزهای برای ادامه تحصیل ندارند.
جادههای جنوب کرمان کم عرض، دوطرفه و ناایمناند و روزانه دهها خودرو سوختبر در آنها تردد میکنند. نبود مرکز تخصصی سوختگی در هشت شهرستان جنوبی استان، هر سانحه را به فاجعهای جبرانناپذیر تبدیل میکند. مصدومین باید مسیر سه تا پنج ساعته تا مراکز درمانی کرمان یا بندرعباس را طی کنند؛ فاصلهای که مرز میان زندگی و مرگ است.
مسئله اصلی فقط تصادف نیست؛ مسئله فقر، ترکتحصیل و فقدان چشمانداز آینده است. تا وقتی جوانان جنوب کرمان انتخاب دیگری جز سوختبری نداشته باشند، تا وقتی مدرسه جذاب، قابل دسترس و امن نباشد، و تا وقتی فرصتهای شغلی واقعی فراهم نشود، فجایع مشابه تکرار خواهند شد.
انجمن اسلامی معلمان استان کرمان ضمن تسلیت به خانواده های داغدار بخصوص جامعه شریف فرهنگیان قلعه گنج و استان کرمان بر این باور است که سوختبری نتیجه مستقیم فقر و بیتوجهی به آموزش است و راه حل آن، ایجاد عدالت آموزشی، ایجاد فرصتهای شغلی پایدار، توسعه زیرساختهای درمانی و بازگرداندن جوانان به مسیر تحصیل است. جوانان جنوب کرمان سزاوار مدرسه، امنیت و آینده روشناند؛ نه خاکستر شدن در جادههایی که سالهاست فریاد میزنند و کسی نمیشنود.
حادثه قلعهگنج باید آخرین هشدار باشد؛ یادآوری تلخی که میگوید اگر امروز برای این نسل کاری نکنیم، فردا کلاسهای بیشتری خالی و جادهها پر از مرگ خواهند شد.
پایان/
